Κάντο όπως οι αρχαίοι Έλληνες: Τα ταξίδια ως μοχλός προόδου Μέρος Α΄

Οι περισσότεροι άνθρωποι αργά ή γρήγορα στη ζωή τους μπαίνουν στη διαδικασία να κάνουν ένα ή περισσότερα ταξίδια. Άλλοι κλείνουν εισιτήρια κι ετοιμάζουν βαλίτσα πετώντας απ’ τη χαρά τους κι άλλοι γκρινιάζουν απ’ το πρώτο λεπτό, πριν καν ξεκινήσουν από τη βάση τους. Γιατί όμως ταξιδεύουμε; Τι ωθεί τους ανθρώπους να ξεκινήσουν; Ένα ταξίδι μπορεί να έχει αφετηρία διάφορες αιτίες και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο ταξιδιώτης θα επιτύχει τους στόχους που έθεσε. Το βέβαιο, όμως, είναι ότι θα ωφεληθεί από το ταξίδι σε κάθε περίπτωση.

Ένα στρατιωτικό κίνημα που δεν έγινε χούντα: το κίνημα στου Γουδή

Δεν χρειάζεται να διαβάσει κανείς σφυγμομετρήσεις – όσο αξιόπιστες κι αν θεωρούνται – για να βεβαιωθεί πως υπάρχει διάχυτο ένα κλίμα απαισιοδοξίας μεταξύ των Ελλήνων, απαισιοδοξία τόσο για την πολιτική, όσο και την οικονομική και κοινωνική κατάσταση του τόπου. Η κατάσταση αυτή μοιραία γεννά αντιδράσεις. Ποια όμως είναι η ορθή αντίδραση, αυτή που θα φέρει ανάταση; Πώς εκδηλώνεται και από ποιούς; Και, πάνω απ’ όλα, ποιό είναι το χρέος του απλού πολίτη έναντι της κατάστασης αυτής;

Ένας μικρός τόπος με μεγάλες δυνατότητες: το παράδειγμα της Κέρκυρας

Υπάρχουν αρκετά μέρη στην Ελλάδα, που θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί για να απεικονίσει την ομορφιά μιας ολόκληρης πατρίδας. Κάθε τόπος βρίθει από ιστορία, από εικόνες, ήχους, αρώματα και γεύσεις, που τραβούν τους ξένους και κρατούν των μυαλό των Ελλήνων – ξενιτεμένων και μη – καρφωμένο εδώ. Σήμερα, όμως, θα μιλήσουμε για έναν τόπο, που περικλείει στην ιστορία του τη μικρογραφία της διαδρομής της Ελλάδας.

Ο ηγέτης ως οργανωτής και διπλωμάτης: η ζωή και το έργο του Ιωάννη Καποδίστρια Μέρος Β΄

στο Μανιάτη φίλο μου, Νίκο Πετρουλέα

Όσο κι αν σήμερα θεωρούμε αυτονόητη την εκλογή του Καποδίστρια ως Κυβερνήτη της Ελλάδας, τότε μόνο αυτονόητη δεν ήταν. Οι περισσότεροι στρατιωτικοί δεν εμπνέονταν από έναν ξενόφερτο χωρίς στρατιωτική πείρα. Απ’ την άλλη πλευρά, οι πρόκριτοι και οι Φαναριώτες δεν σκόπευαν να παραδώσουν την εξουσία στον Κερκυραίο πολιτικό. Ούτε, όμως, οι Μεγάλες Δυνάμεις του είχαν εμπιστοσύνη, θεωρώντας τον πράκτορα των Ρώσων.

Ο ηγέτης ως οργανωτής και διπλωμάτης: η ζωή και το έργο του Ιωάννη Καποδίστρια Μέρος Α΄

Ένα από τα πλέον δυσάρεστα διαχρονικά φαινόμενα της παγκόσμιας ιστορίας είναι η αναζήτηση σωτήρων σε περιόδους σοβαρής πολιτικής και οικονομικής κρίσης. Λαοί που δοκιμάζονται από φτώχεια, κοινωνικές συγκρούσεις, οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες, συχνά αποθέτουν τις ελπίδες τους σε μία σειρά πολιτικών, άλλοτε ικανών άλλοτε όχι και τόσο ικανών. Ποια είναι όμως τα χαρακτηριστικά που ξεχωρίζουν έναν ηγέτη; Σε άλλο κείμενο εστιάσαμε στη μετριοπάθεια. Τώρα θα επικεντρωθούμε στην οργανωτικότητα και τη διπλωματική ευφυία.

Η μετριοπάθεια στην εξουσία: Το διαχρονικό παράδειγμα του Σόλωνα

στην Έλενα, για τη φιλία και τη ζεστασιά

Οι σαρωτικές αλλαγές, που επέφερε στην κοινωνική ζωή η τεχνολογική εξέλιξη, η παγκοσμιοποίηση των οικονομικών δομών κι η τελευταία οικονομική κρίση συντέλεσαν στην αύξηση των κοινωνικών συγκρούσεων, στην άνοδο του εθνικισμού, αλλά και στην αναζωπύρωση παλαιών διαφορών σε όλα τα δυτικά κράτη και ειδικά στην Ελλάδα. Όλο και περισσότερο αναζητούνται ηγέτες με πολλαπλά χαρίσματα, προκειμένου να βγάλουν τα κράτη από την κοινωνικοπολιτική ένταση, που τροφοδοτεί τις συγκρούσεις αυτές.

Οι Έλληνες ως μέλισσες: Η επίδραση των άλλων λαών στους αρχαίους Έλληνες

Η εθνική υπερηφάνεια είναι ένα συναίσθημα, που, από καταβολής ελληνικού κράτους, δεν καταφέρνουμε να το τοποθετήσουμε σε φυσιολογικά επίπεδα. Πάρα πολλοί Έλληνες, θες γιατί το κράτος μας είναι μικρό σε εκτόπισμα, θες γιατί αντιμετωπίζουμε – σήμερα, όπως πολλές άλλες φορές στο παρελθόν – μεγάλες δυσκολίες, βρίσκουν καταφύγιο στο μεγαλείο του αρχαίου ελληνισμού. Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν πρωτοπόροι σε όλους τους τομείς, ήταν εφευρέτες των πάντων, είχαν εξερευνήσει όλη τη Γη, ήταν οι δάσκαλοι. Οι άλλοι ήταν οι αιώνιοι αντιγραφείς και οι μαθητές των Ελλήνων.

Η Ελλάδα της κρίσης και οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις. Μέρος 1ο Η φάση των αυτοκρατοριών

Η μάχη μεταξύ Βυζαντινών και Αράβων στο ποταμό Λαλακάοντα το 863

Η ιστορία των ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι μεγάλη και η απαρχή της εντοπίζεται περί το 1055 μ.Χ. (χρονολογία κατάληψης της Βαγδάτης και εδραίωσης της πρώτης αυτοκρατορίας των μεγάλων Σελτζούκων) με την άφιξη των πρώτων τουρκικών νομαδικών φυλών στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο. Μπορούμε να διακρίνουμε τέσσερις φάσεις αυτής της διαμάχης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας1. Η πρώτη φάση (φάση των αυτοκρατοριών), αφορά την περίοδο 1055-1453, χαρακτηρίζεται από αναδιπλώσεις και τραγικές ήττες των βυζαντινών (Μαντζικέρτ 1071) και ολοκληρώνεται με την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453.

Οι μέτοικοι: ένα παράδειγμα επίδρασης των ξένων σε διαφορετικές κοινωνίες

Στη σύγχρονη Ευρώπη της ελεύθερης μετακίνησης και εγκατάστασης ανθρώπων και επιχειρήσεων, ο συγχρωτισμός με πολίτες άλλων κρατών, ο ανταγωνισμός των ημεδαπών με αλλοδαπές επιχειρήσεις είναι συνηθισμένα φαινόμενα, που πιστώνονται στα θετικά του εγχειρήματος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Οι κλυδωνισμοί που προκάλεσε η οικονομική κρίση από το 2007 κι έπειτα, επέφεραν ρήγματα στην ευρωπαϊκή ιδέα και δυνάμωσε η τάση για επικέντρωση του κάθε κράτους στις επιμέρους ανάγκες και στρατηγικές του.

Αποδημία Μέρος Β΄: Δεύτερος ελληνικός αποικισμός

Τα τελευταία χρόνια της οικονομικής στενότητας, χιλιάδες Έλληνες επέλεξαν τη φυγή σε πιο αναπτυγμένες χώρες του εξωτερικού για να λύσουν τα εργασιακά, τα οικονομικά και τα κοινωνικά τους προβλήματα. Παρόλο που η αποδημία αυτή συχνά επιλέχθηκε ως η μόνη λύση και πολλοί κοίταξαν με ζήλεια όσους έφυγαν, η ιστορία των αποδημιών ανά τους αιώνες δεν είχε πάντα ρόδινα αποτελέσματα. Μπορεί κανείς να βαυκαλίζεται με τους νέους επιστήμονες, ταυτίζοντάς τους με τον πολυμήχανο Οδυσσέα, η κατάληξη όμως δεν είναι πάντα καλή ούτε η διαδρομή στρωμένη με ροδοπέταλα.

Pages

Subscribe to Οι λαβύρινθοι της Ιστορίας  RSS